De businesscase van contractmanagement, waar lekt waarde weg?
Tijdens Nevi CMD26 zit ik aan één van de unconference‑tafels waar ik met deelnemers in gesprek ga over de businesscase van contractmanagement.
Deze sessie is opgezet als unconference. Dat betekent: geen presentatie, geen vaste agenda en geen vooraf bedachte antwoorden. Het gesprek wordt gevoed door de ervaringen, vragen en voorbeelden van de deelnemers zelf. Juist door die verschillende perspectieven ontstaat inzicht in waar contractmanagement het verschil kan maken in de praktijk.
Contractmanagement is zelden het probleem. Het is vaak het ontbrekende antwoord op een probleem dat iedereen al voelt: geld dat we laten liggen, risico’s die pas zichtbaar worden als het misgaat, en gebruikers die afhaken omdat afspraken niet worden waargemaakt.
In deze unconference draait het niet om uitleg van het vak, maar om één centrale vraag:
waar verdwijnt er waarde ná gunning en wat kost dat je organisatie per jaar?
De businesscase zit niet in het contract, maar in de uitvoering
Veel organisaties investeren veel tijd en aandacht in de aanbesteding, onderhandeling en het tekenen van het contract. Daarna verdwijnt het contract vaak als PDF in een map. Juist daar ontstaat het probleem.
De echte businesscase van contractmanagement zit in het structureel realiseren van wat is afgesproken:
- wat is vastgelegd (scope, prestaties, service levels),
- wat wordt daadwerkelijk geleverd,
- wat betalen we echt,
- en welke risico’s, claims of reputatieschade lopen we ongemerkt op?
Waar gaat het mis?
In vrijwel elke organisatie zien we dezelfde hardnekkige “lekken” terug:
- Afspraken worden niet nageleefd, omdat ze niet vindbaar zijn of eigenaarschap onduidelijk is.
- Budget verdampt in de uitvoering door meerwerk, verkeerde tarieven, automatische indexaties en facturen die niet matchen.
- Contracten lopen af zonder regie, wat leidt tot verlengingen onder tijdsdruk en hogere kosten.
- Deadlines en deliverables blijven onzichtbaar, waardoor projecten vertragen en discussies ontstaan.
- Gebruikers merken als eerste dat het misgaat, met wachttijden, workarounds en escalaties tot gevolg.
- Faalkosten stapelen zich op, omdat herstellen altijd duurder is dan voorkomen.
De “9% realiteit”
Onderzoek en praktijkervaring laten zien dat een materieel deel van de contractwaarde weglekt in de uitvoeringsfase. In veel benchmarks loopt dit op tot circa 9% van de jaarlijkse contractwaarde.
Dat is geen fraude of fout, maar waarde die niet wordt gerealiseerd, kosten die niet nodig waren en risico’s die voorkomen hadden kunnen worden.
Bij €50 miljoen aan externe contracten gaat het al snel om €4,5 miljoen per jaar aan potentiële waarde. Een deel daarvan is eenmalig, maar het laat zien hoe groot het effect is.
Contractmanagement als waarde-realisatie
De businesscase wordt sterk wanneer contractmanagement wordt gezien als:
- sturing op waarde en benefits,
- vroegtijdige risicobeheersing,
- performance management van leveranciers én interne ketens,
- en ondersteuning van betere beslissingen over verlengen, aanpassen of her-sourcen.
Niet als administratie, maar als regie op uitvoering.
Drie vragen om voor de unconference over na te denken:
- Waar in jouw organisatie wordt contractwaarde pas gemeten als het misgaat?
- Welke 3 verplichtingen uit je belangrijkste contracten kent de business écht?
- Welke contracten lopen binnen 12 maanden af en wanneer start je de volgende sourcing?
Wil jij hierover met mij in gesprek, laat dan deze kans niet voorbij gaan en meld je aan via Contractmanagementdag 2026.
Ook kun je zelf onderwerpen aandragen die ik dan mee zal nemen in dit topic.
Hopelijk tot dan!
Hartelijke groet,
